طیف سنجی رویكرد مطبوعات سیاسی در قبال عملكرد دولت در دوران شیوع بیماری كرونا در ایران

محمدرضا بخت ور -  مجتبی مقصودی

 

چکیده:

این پژوهش تلاش دارد تا از طریق بررسی رویكرد روزنامه های سه جناح سیاسی اصلاح طلب، اصولگرا و میانه رو در قبال عملكرد دولت در مورد بحران كرونا، از طریق دست یابی به یك مدل گفتمانی فرضی، به شناخت بیشتر طیف مطبوعات سیاسی ایران نایل آید و جایگاه روزنامه های مورد نظر را در چهارچوب آن مدل تعیین نماید. مقاله همچنین در پی آن است كه رابطه میان نوع پردازش مطبوعات سیاسی ایران و جناح سیاسی آن ها را کشف کند. همچنین در نظر دارد روزنامه های جناح های مختلف (اعم از اصلاح طلب، اصولگرا و میانه رو) را از نقطه نظر رویکرد انتقادآمیز یا حمایتگرانه نسبت به اقدامات و سیاست های کرونایی دولت با همدیگر مقایسه نماید. پژوهشگران با استفاده از تكنیك تحلیل محتوای کیفی، سرمقالات شش روزنامه كیهان و رسالت (اصولگرا)، شرق و مردمسالاری (اصلاح طلب) و ایران و اطلاعات (میانه رو) حاوی 244 مورد را در یك دوره زمانی سه ماهه (اسفند 98 تا اردیبهشت 99) با توجه به یک دسته بندی هشت گانه موضوعی مورد بررسی قرار داده است. در نتیجه این تحقیق، ضمن تدوین مدل گفتمانی و تعیین جایگاه این روزنامه ها، نتیجه گرفته شد كه اولا روزنامه های اصلاح طلب و اصولگرا  نسبت به روزنامه های میانه رو در قضیه كرونا، بیشتر منتقد دولت بوده اند. روزنامه های اصلاح طلب در مقایسه با روزنامه های اصولگرا زبانی انتقادی تر داشته اند و در یك طرف طیف، روزنامه مردمسالاری و در طرف دیگر، روزنامه كیهان بیشترین سرمقالات انتقادی را منتشر نمودند. در نتیجه این بررسی طیف روزنامه های مورد بررسی به ترتیب از راست به چپ مشخص گردید: كیهان، رسالت، اطلاعات، ایران، شرق و مردمسالاری.

 

جهت مطالعه متن کامل مقاله ر.ک. به:

محمدرضا بخت ور -  مجتبی مقصودی، "طیف سنجی رویكرد مطبوعات سیاسی در قبال عملكرد دولت در دوران شیوع بیماری كرونا در ایران"، فصلنامه رسانه، سال 31، شمار 2(پیاپی 119)، تابستان 1399.




درج شده در تاریخ چهارشنبه 23 مهر 1399
طبقه بندی: مقالات،  نقد، نظر و بررسی،  اخبار، 
برچسب ها: مجتبی مقصودی، محمدرضا بخت ور، کرونا، طیف سنجی، مطبوعات سیاسی، عملکرد دولت،

 

انتشار شماره جدید پژوهشنامه علوم سیاسی

شماره 58. بهار 1399

«بحران کرونا و سیاست در ایران»

 

 

مقالات این شماره:

1.   سیاست‌خارجی ایران در عصر کرونا؛ از دیپلماسی سلامت تا دیپلماسی رسانه‌ای

علی باقری دولت آبادی؛ محسن شفیعی سیف آبادی

 

2.   مقایسه توانایی دولتِ ایران و کشور‌های منتخبِ شرقِ آسیا در سیاست‌گذاری کووید-19

علی رضا حیدری

 

3 .  بازی تاج‌وتختِ کرونا؛ آموزه ای برای سیاست ورزی ایرانی

محسن خلیلی

 

4 . پاندمی کرونا و تحلیل پلی‌هیوریستیکی سیاست خارجی ایران

شهروز شریعتی؛ امین یوسفی

 

5.   رفتار سیاسی-اجتماعیِ ویروس کرونای جدید (کووید-19) (با نگاهی به شرایط سیاسی-اجتماعی ایران)

حیدر شهریاری

 

6نقد فرانظری مبانی هستی شناختی حکمرانی دولت ها در سیاست‌گذاری سلامت برای کنترل همه گیری کووید-19 (مطالعه موردی ایران)

رسول صفراهنگ

 

7.  بحران کرونا به مثابه مجالی برای بازاندیشی در وضعیت سیاسی اکنون

رضا نصیری حامد

 

جهت مطالعه متن مقالات و دریافت فایل مقالات رجوع کنید به:

http://www.ipsajournal.ir/




درج شده در تاریخ سه شنبه 22 مهر 1399
طبقه بندی: مقالات،  نقد، نظر و بررسی،  اخبار، 
برچسب ها: بحران کرونا، پژوهشنامه علوم سیاسی، سیاست در ایران، کووید 19، سیاست خارجی، بازی تاج و تخت، پاندومی کرونا،
کرونا و زندگی صلح آمیز در قرن 21
انجمن علمی مطالعات صلح

مراسم مجازی اعلام برگزیدگان نهایی فراخوان داستان کوتاه




درج شده در تاریخ یکشنبه 20 مهر 1399
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  دست نوشته ها،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: کرونا و زندگی صلح آمیز در قرن 21، انجملن علمی مطالعات صلح، محمد علی علومی، مجید قیصری، نیکنام حسینی پور، مجتبی مقصودی، جواد رنجبر درخشی لر،

یادداشتی درباره مستند داستانی


"محمد علی علومی؛ قصه گوی مردم"

دکترمجتبی مقصودی

مستند داستانی “محمد علی علومی؛ قصه گوی مردم” به کارگردانی مجید فدائی، روایتی مستند از نویسنده، اسطوره‌شناس، پژوهشگر و طنزپرداز معاصر ایرانی محمد علی علومی است که خود استاد علومی به عنوان راوی داستان، گوشه هایی از فرهنگ، سنت، تاریخ، وضعیت حال جامعه ایران را به تصویر می کشد که در لابلای این تصویرپردازی، روایتی ساده و بی غل و غش از زندگی این نویسنده ی توانا را نیز شامل می شود.

 

فیلم با حرکت قطار آغاز و با حرکت قطار در مسیر کویر و در لابلای سنگلاخ های کف ریل خاتمه می یاید. حرکت دائم این قطار و گردش تصویر دوربین گاه به جلو و گاه به عقب مسیر حرکت این قطار و درون کوپه ها، تصویری از گذشته، حال و آینده فرهنگ این مرز بوم را تداعی می کند که علیرغم همه ی مشکلات همچنان در حرکت و تغییر است؛ هر چند در گذر زمان بیش از آنکه به جلو و آینده نگاهی داشته باشد بیشتر به گذشته نظر داشته و گاه با مصائب و بروز مشکلات سرنشین اصلی آن یعنی استاد محمد علومی که راوی داستان پرنشیب و فراز این فیلم است غم زده از چنین حال و روزی  و در غم وضعیت مردم دچار کابوس و حسرت می شود.

 

مستند قصه گوی مردم پرتره ای آموزشی است که باید چند بار دید تا به فهم عمیق از چرایی انتخاب صحنه ها و روایت ها و داستان ها از سوی کارگردان پی برد. صحنه ها و لوکیشن های انتخابی در این فیلم از زندگی روزمره و اجتماعی مردم جدا نیست. بازار سنتی کرمان، حمام عمومی و قدیمی، آرامستان، سینما، آرایشگاه و گفتگوی بی آلایش با مردم کوچه و بازار و گوش دادن به تجربیات و درد دل مردم، راوی فیلم را به مخاطب دردآشنا تبدیل نموده که به پشتوانه آن به خلق آثار خود پرداخته و با افتخار وی را به قصه گوی مردم و راوی مردمی تبدیل کرده است.

 

روایت ساده و روان محمدعلی علومی در فیلم یک ساعته قصه گوی مردم، پرتره ای تمام نما و نمونه وار از گذشته تا بحال با چشم اندازهایی نه چندان روشن از ملتی را به پیش چشم می آورد که خالق شاهکار های بزرگ و تمدنی کهنسال بوده است. روایت زلزله بم با ضجه های زنان، صدمات و لطمات فراوان و تخریب وسیع ارک بم و دیگر آثار باستانی و به فراموشی سپرده شدن آن، قصابی الاغ در جامعه ی فقر زده که در فرهنگ عامیانه بسیاری از کشورها نماد حماقت و لجاجت است و بعد صرف متجاهلانه ی کباب با رایحه و بوی گوشت تازه و یا گفتگو راوی داستان با خدا در آخرین سکانس و گلایه های بی پرده از خالق هستی و دعوت به گفتگو و تجدید نظر در سیاست ها و رویکردها  و یا بازخوانی نامه سرگشاده و بی پرده به رئیس جمهور برای ثبت در تاریخ، همگی نخ تسبیح درون مایه اصلی این فیلم ارزیابی می شود که با ضرب آهنگ خویش ذهن و روح مخاطب را با خود درگیر می سازد.

 



اتوبیوگرافی قصه گوی مردم در عین سادگی و روانی گفتگوها و جوهره ی عامیانه ی و فهمای خود که تماشاگر را به عمق زندگی مردم از آهنگر، آرایشگر و جامه دار و… می برد؛ کارگاهی آموزشی برای مخاطبان و علاقمندان علمی هم هست که چگونه اجزاء خلق یک اثر ماندگار داستانی را بیاموزند؛ طرح مباحث دقیق و تخصصی نظیر؛ قرینگی سمبل آرامش و ثبات، ضرورت پیش روندگی طنز و تراژدی در آثار ماندگار نظیر شاهنامه فردوسی، نحوه ی تبدیل رعیت بدون حق به ملت صاحب رای و حق در جریان انقلاب مشروطه، موضوع حق تعیین سرنوشت و دینداری به مثابه امری شخصی و فردی در این راستا قابل ارزیابی است.

قند و چایی و سیگار و کتاب و نویسندگی روایت بالاترین عشق و حال راوی داستان در زندگی روزمره است که در پس و پشت مشکلات فراوان سیاسی – اجتماعی و از جمله مشکلات چگونگی گذران زندگی روزمره و معیشت، امنیت شغلی و اندیشه ای  که هرچند مجالی قابل اعتنا برای اندیشگی و قلم زنی اهل نظر و اندیشه برجای نگذارده است ولی باز هم روای در چنین شرایط آثار ماندگار خود را خلق می نماید.

کارگردان ضمن تصویر گوشه های مهمی از زندگی محمد علی علومی، افسوس ها و دل زدگی های قصه گوی مردم را پنهان نمی دارد؛ اینکه چرا وی مثلا علوم سیاسی خوانده و به رشته نقاشی روی نیاورد و چرا سیاست در این کشور بد اقبال و کریه المنظر شد. چرا نشانه های نسل قدیم از جمله روحیه نسل قدیم کم رنگ گردید. چرا در این مملکت بعضا نویسنده به مثابه یک عنصر مشکوک دیده می شود؛ حال آنکه نوشتن یک پهلوانی جنون آمیز عاشقانه است که عاشقان چنین مسلکی باید قدر بینند و بر صدر نشینند؛ حال آنکه در عمل چنین نیست.

امید است با بهبود شرایط اجتماعی و مهار ویروس کرونا، مستند داستانی “محمد علی علومی؛ قصه گوی مردم” به کارگردانی مجید فدائی امکان اکران عمومی بیابد و مخاطبان علاقمند به تماشای ان بنشینند.

 


برای مشاهده لینک اصلی خبر به صفحه زیر مراجعه فرمایید:

http://majidfadaei.ir/%D9%82%D8%B5%D9%87-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85/




درج شده در تاریخ جمعه 18 مهر 1399
طبقه بندی: کتاب ،  دست نوشته ها،  اخبار،  عمومی،  نقد، نظر و بررسی، 
برچسب ها: محمد علی علومی، قصه گوی مردم، دکترمجتبی مقصودی، قصه گوی حال و روز مردم، یادداشتی درباره مستند داستانی، انجمن علمی مطالعات صلح ایران،
رونمایی و گپ و گفت در باب کتاب 
<< فرهنگ و فاجعه؛ جستارهای انسان شناختی درباره مصیبت های جمعی در ایران >>

کمیته زنان و صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران و کارگروه حقوق زنان،
 کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو دانشگاه شهید بهشتی برگزار می کنند

با حضور:
دکتر نعمت الله فاضلی
( نویسنده کتاب و عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی )

دکتر مجتبی مقصودی
( رئیس هیئت مدیره انجمن علمی مطالعات صلح ایران )

 زمان برگزاری :  دوشنبه 23 تیرماه  - ساعت 17-18





درج شده در تاریخ سه شنبه 17 تیر 1399
طبقه بندی: کتاب ،  نقد، نظر و بررسی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: فرهنگ و فاجعه، دکتر نعمت الله فاضلی، دکتر مجتبی مقصودی، کمیته زنان و صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران، انجمن علمی مطالعات صلح ایران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی،

 

رسالت اهل قلم و نهادهای مدنی علمی در شرایط کنونی ایران 

به مناسبت روز قلم

 

نامگذاری روزها در تقویم های ملی و بین المللی نوعی نشانه گذاری تاریخی و تجدید عهد و پیمان با گذشته، درک حال و توجه به آینده است؛ تا نسل های مختلف اجتماعی مواریث فکری و فرهنگی، مادی و معنوی را بهتر بشناسند. تا دچار آفت فراموشی نشوند؛ یادآوری و تکریم کنند؛ وضعیت سنجی کنند؛ آسیب شناسی کنند و با برگزاری مراسم بزرگداشت، گذشته را بازنمایی و حافظه و خاطره جمعی امروز را به فردا منتقل نمایند.

14 تیرماه نیز در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران نوعی نشانه گذاری، بزرگداشت و تکریم قلم و اهل قلم است تا مسئولیت و رسالت خود را از یاد نبرند و بدانند که از همه ی طبقات و گروه های اجتماعی مسئولیتی بس سنگین تر و رسالتی بس گسترده تر دارند. در واقع از این منظر تاریخ به قضاوت اهل قلم نشسته است که صاحبان و سکانداران قلم در بزنگاه های مهم حیات ملی چه کرده اند و قلم خود را چگونه چرخانده اند و در خدمت چه نیروها و گروه هایی قرار داده اند؟

با چنین مفروضی، اگر بپذیریم اهل قلم به مثابه نخبگان فکری با نگاهی آسیب شناسانه و آینده نگرانه خرد نقاد و دماسنج جامعه اند؛ امروز رسالت و مسئولیت اهل قلم چیست؟ روح زمانه چه می طلبد و خیر عمومی و مصلحت ملی کدام است؟ و اصحاب قلم حاضر در نهادهای مدنی و از جمله نهادهای مدنی علمی چه کارنامه ای از خود برجای گذارده و چه ماموریتی در راستای اعاده منزلت قلم پذیرفته و تاکنون بکار بسته اند.

 انجمن علمی مطالعات صلح ایران به مثابه نهادی مدنی و علمی مبرم ترین وظیفه و رسالت اهالی قلم، نخبگان فکری و نهادهای مدنی و مستقل علمی در شرایط فعلی جامعه ایران، منطقه خاورمیانه و جهان را صلح خواهی، صلح پژوهی و کمپین سازی در موضوع صلح در همه سطوح و ابعاد دانسته و با کارنامه پنج ساله ی خود توانسته گام هایی هر چند کوچک در این عرصه بردارد و امیدوار باشد این رویکرد و تلاش به گفتمانی فراگیر و ماندگار نه تنها در ایران، بلکه در سطح منطقه ی پر تنش خاورمیانه و جهان تبدیل گردد.

 

دکتر مجتبی مقصودی

رئیس هیئت مدیره انجمن علمی مطالعات صلح ایران

14 تیر 1399




درج شده در تاریخ یکشنبه 15 تیر 1399
طبقه بندی: مقالات،  نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: روز قلم، مجتبی مقصودی، انجمن علمی مطالعات صلح ایران، نهادهای مدنی علمی، صلح خواهی، صلح پژوهی،
انتخابات مجلس و سهم برنامه‌ و شعارهای صلح‌محور
مصاحبه با دکتر مجتبی مقصودی


تهران- ایرنا- جوامع انسانی حتی در شرایط جنگی نیز باید راهبردی برای صلح و مصالحه داشته‌باشند و اصولاً همه جهت‌گیری‌ها بیش از جنگ باید معطوف به صلح باشد. از نگاه «مجتبی مقصودی» رئیس هیات مدیره «انجمن علمی مطالعات صلح ایران»، تشکیل فراکسیونی با نام «فراکسیون صلح» در مجلس شورای اسلامی می‌تواند آثار مثبتی به دنبال‌داشته‌باشد.

صلح وضعیتی زاینده پیشرفت، توسعه و آرامش است. این مفهوم زمانی به چشم می‌آید و ارزش خود را به رخ می‌کشد که جای خود را به درگیری و ناآرامی و جنگ بدهد.

اهمیت برقراری صلح و ثبات در کشورها و در سطح جهانی را می‌توان در منشور سازمان ملل و دیگر قوانین و هنجارهای بین‌المللی به چشم دید؛ گویی هدف غایی سازمان‌ها و معاهدات بین‌المللی برقراری و حفاظت از صلح تعیین شده است.

در سطح کشورها و در چارچوب نظام‌های سیاسی و قوانین اساسی نیز صلح و فرایندهای منتهی به صلح جایگاهی ویژه دارد. در این پیوند، پژوهشگر ایرنا با «مجتبی مقصودی» رئیس هیات مدیره «انجمن علمی مطالعات صلح ایران» به گفت‌وگو نشسته که شرح آن در ادامه آمده است.

به گفته این مدرس دانشگاه، در شرایط کنونی بیش از پیش ضرورت اعتنا و توجه به برنامه‌های صلح‌محور در کشور احساس می‌شود اما متاسفانه جای چنین برنامه‌هایی به شدت خالی است. در فعالیت و نشست‌های معدودی هم که در زمینه صلح برگزار می‌شود جای خالی نمایندگان مجلس به شدت احساس می‌شود؛ افرادی که هم نماینده حوزه انتخابیه خود بوده و هم نمایندگی از طرف آحاد ملت را به عهده دارند. این در حالی است که گرایش و دلبستگی یا به عبارتی تعهد مورد نیاز به مسئولیت‌های مرتبط با این مفهوم به چشم نمی‌خورد.

موضوع این است نمایندگانی که برای ورود به مجلس آماده می‌شوند، در چهل سال گذشته برای دستیابی به صلح ریل‌گذاری نکرده‌اند بلکه بیشتر تلاش شد تا ریل‌گذاری‌های موجود تسهیل شود. پارلمانی که برنامه صلح محور نداشته باشد، تفاوتی میان برنامه‌های نامزدها به وجود نمی‌آورد.

این موضوع صلح است که باعث می‌شود، نامزدها برنامه‌های متفاوتی برای دستیابی به آن ارائه دهند. برای اینکه مردم تصمیم بگیرند به کدام نامزد رأی دهند، باید تفاوت معناداری میان برنامه‌های نمایندگان مستقل، اصلاح طلب و اصولگرا وجود داشته باشد.

نمایندگان باید دغدغه صلح داشته باشند و بدانند که این موضوع چه اندازه برای مردمی که آن‌ها را به عنوان نماینده انتخاب می‌کنند، اهمیت دارد. نامزدهای مجلس باید تشخیص دهند که موضوع صلح جزء مطالبات مردمی است یا خیر. مردم کشور به دلیل مطالبات صلح سرخورده و برخی دچار مشکلات روحی و روانی شده‌اند. باید دید موضوع توسعه که از مسیر امنیت و آرامش می‌گذرد از دغدغه های نمایندگان است یا خیر.

به نظر می‌رسد که این مجلس در راستای بداعت قانونگذاری در حوزه صلح فاقد برنامه بوده و هیچ استراتژی و تاکتیکی برای این موضوع ندارد. حتی به جرات می‌توان گفت که مجلس در زمینه صلح، فاقد برنامه‌های مشخص است.

اینکه نمایندگان، سیاستگذاری‌های موجود را تسهیل و بعد در صحن علنی مجلس برای دستیابی به آن تظاهرات کنند در شان مجلس نسیت. نمایندگان باید کار نمایندگی انجام دهند. به نظرمی‌رسد که این مجلس باوری به موضوعات صلح و توسعه ندارد. در نتیجه، برنامه چشم‌انداز توسعه که ایران باید تا ۱۴۰۴ در رأس بیش از ۲۰ کشور جهان قرار گیرد، با چالش‌هایی مواجه شده است.

مردم بر اساس قرارداد اجتماعی به دولت اختیار می‌دهند که در قبال برخی چارچوب و محدودیت‌هایی که برای آنها ایجاد می‌شود، امنیت و صلح را برقرار کند. همچنین دولت باید کارآمد باشد و فرایند توسعه را پیش ببرد. در غیز این صورت کارآمدی دولت با پرسش‌هایی جدی مواجه می‌شود.

نکته قابل تأمل دیگر این است که پارلمان در زمینه سیاست خارجی از چه جایگاهی برخوردار است. در بسیاری از کشورها نمایندگان نقش بسزایی در زمینه سیاست خارجی ندارند اما این افراد می‌توانند از راه‌های دیگر همچون تعیین بودجه در این زمینه تاثیرگذار باشند.

به عنوان مثال اگر ایالات متحده تمایل به دخالت در مسائل خاورمیانه را داشته باشد، نمایندگان می‌توانند با کاهش بودجه مانع حضور پررنگ آمریکا در این منطقه شوند.

در حوزه علوم سیاسی دو نوع دیپلماسی «عمومی» و «پارلمانی» وجود دارد. ایران در قالب دیپلماسی پارلمانی در حوزه صلح آنچنان که باید فعال ظاهر نشده است. در کشورما، ضعف کارکردی دیپلماسی عمومی، دیپلماسی پارلمانی و گروه‌های دوستی و پارلمانی مجلس در شرایط کنونی به چشم می‌خورد.

به طور منطقی، زمانی که دیپلماسی رسمی و سنتی کشور از کار باز می‌ایستد، دیپلماسی عمومی و پارلمانی می‌تواند آغاز به حرکت کند چرا که نمایندگان مجلس انتخاب‌شدگان از طرف ملتند و ارتباطی به دولت نداشته و آنها سخنگوی مردمند.

همچنان که اشاره شد در پارلمان ما اقدامات برای ریل‌گذاری صلح آنچنان که باید نبوده است. در انتخابات آینده نباید این مسیر همچنان ادامه یابد بلکه می‌شود به پیشنهاداتی چون ایجاد فراکسیون صلح اندیشید و در راستای آن قدم برداشت.

برای مراجعه به لینک اصلی خبر بر روی لینک زیر کلیک کنید. 

www.irna.ir/news/83657316




درج شده در تاریخ سه شنبه 15 بهمن 1398
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: انتخابات مجلس، دکتر مجتبی مقصودی، انتخابات مجلس و سهم برنامه‌ و شعارهای صلح‌محور، صلح‌،
دنبالک ها: خبرگزاری ایرنا،
                                                                        دکتر مجتبی مقصودی                                                                 صاحب نظر حوزه جامعه شناسی سیاسی ایران
ایران آنلاین: «مطالبه‌گری از مجلس چگونه باید باشد؟» این پرسشی است که شاید این روزها که به ایام انتخابات مجلس نزدیک می‌شویم ذهن بسیاری از تحلیلگران اجتماعی را به خود مشغول کرده باشد. واقعیت این است که «مطالبه‌گری از مجلس» ربط و نسبت وثیقی با عنصر «نمایندگی» پیدا می‌کند؛ یعنی تا زمانی که نمایندگان ما نتوانند نقش نمایندگی را ایفا کنند عملاً مطالبه‌گری از مجلس محقق نمی‌شود.
وقتی از مسئولیت‌های مجلس سخن به میان می‌آید، اغلب بر دو بعد «قانونگذاری» و گاهی وظیفه «نظارتی» آن تأکید می‌شود؛ غافل از اینکه در کنار «قانونگذاری» و «نظارت»، عنصر «نمایندگی» را نباید فراموش کرد. به نظر می‌رسد که این عنصر در جامعه ما مغفول واقع شده است.
واقعیت این است که نمایندگان مجلس، در کنار نمایندگی حوزه انتخابی خود، مسئولیت نمایندگی آحاد ملت را نیز عهده‌دار هستند. مطالبات محلی در عین حال که لازم است در حوزه‌ انتخابی دنبال شود، ولی اصل را باید بر جایگاه ملی گذاشت. از این رو، نمایندگان با توجه به مسئولیتی که دارند، باید در تمام دوران نمایندگی‌شان در برابر مردم و جامعه پاسخگو باشند و پاسخگویی‌شان صرفاً به دوران انتخابات محدود نشود و بعد از پایان انتخابات، حوزه انتخابی و موکلانشان را فراموش نکنند.
مکانیسم‌های گزینشی در کارآمدی مجلس بسیار اثرگذارند؛ به این معنا که اگر به واسطه جنس خاصی از مکانیسم‌های گزینشی، مانع ورود نیروهایی شویم که امکان اجرایی‌سازی تعهدات را دارند، مجلس و مطالبه‌گری از آن را با مشکل مواجه خواهیم کرد.
مادامی امکان مطالبه‌گری از نمایندگان مجلس محقق می‌شود که آنان در هنگام انتخابات به‌صورت فردی ثبت‌نام نکنند؛ بلکه احزاب لیست‌شان را ارائه کنند.
اما تا زمانی که نظام انتخاباتی ما به احزاب بی‌توجه است و نمایندگان به صورتی فردی ثبت‌نام می‌کنند، عملاً دست مردم از نظارت جدی و مطالبه‌گری از مجلس کوتاه است؛ چرا که وقتی کاندیداها به‌صورت انفرادی برای نمایندگی مجلس شرکت می‌کنند و وعده‌هایی را در حوزه انتخابی‌شان ارائه می‌کنند؛ توده‌های مردم با توجه به فضای سنگین مشکلات اقتصادی، بیکاری و تورم و... در دوران انتخابات به نمایندگان رجوع می‌کنند با این امید که نمایندگان در آینده گرهی از کار آنان بگشایند و از این رو، عنصر «نمایندگی» به یک عنصر «واسطه‌گر» تقلیل داده می‌شود؛ و گاه از این هم فراتر رفته و به حق‌العمل‌کاری بدل می‌شود؛ به این معنا که در قبال کاری که نماینده انجام می‌دهد، درصدی هم سهم می‌برد!
برای مراجعه به لینک اصلی خبر بر روی لینک زیر کلیک کنید.                                               http://www.ion.ir/news/536771                                                            ادامه متن در ادامه مطلب

ادامه مطلب

درج شده در تاریخ دوشنبه 14 بهمن 1398
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: دکتر مجتبی مقصودی، مجلس، انتخابات مجلس شورای اسلامی، نمایندگی، نظارت، قانون گذاری، جامعه شناسی سیاسی،

پرسش‌هایی از نامزدهای نمایندگی مجلس درباره برنامه‌های صلح‌محور

دکتر مجتبی مقصودی استاد دانشگاه و مدیر انجمن علمی مطالعات صلح ایران


تهران- ایرنا- یکی از پرسش‌های مهم پیش روی نامزدهای نمایندگی مجلس این است که چه رویکرد و عملکردی در قبال موضوع صلح در مناسبات خارجی ایران داشته و دارند؟ برخی هم می‌پرسند آیا می‌توان به راه‌اندازی «فراکسیون صلح» در نهاد قانون گذاری جمهوری اسلامی امید داشت؟

مطالبه بیهوده‌ای نیست اگر انتظار داشته باشیم که مجلس و نمایندگان آن که منطقاً برخاسته از آراء ملت‌اند، با لحاظ کردن حقوق ملت، کنشگری فعال در حوزه صلح‌سازی از طریق نظارت برعملکرد دستگاه‌ها و نهادها، تهیه و تدوین طرح‌های صلح‌محور، مفاهمه‌جویانه، آرامش‌بخش و مصالحه‌گرایانه در همهٔ حوزه‌ها و از جمله سیاست خارجی ذی‌مدخل باشند.

اگر با هم اتفاق نظر داشته باشیم که حوزه سیاست و روابط خارجی هر کشوری از مهمترین حوزه‌های تصمیم گیری و سیاستگذاری است، این پرسش پیش‌می‌آید آیا اصولاً مجلس شورای اسلامی و نمایندگان منتخب نقشی در فرایند تصمیم‌گیری و سیاستگذاری در این حوزه دارند یا می‌توانند داشته باشند و تاکنون تا چه حد داشته‌اند؟

با توجه به شرایط پر تنش در روابط خارجی جمهوری اسلامی با ایالات متحده، برخی کشورهای اروپایی و نیز طیفی از کشورهای منطقه، مجلس شورای اسلامی در قالب دیپلماسی عمومی- پارلمانی چه نقشی را می‌تواند ایفا کند؟

اگر سه کارویژه «نمایندگی»، «نظارت» و «قانونگذاری» را از جمله مسئولیت‌ها و مأموریت‌های نمایندگان مجلس بدانیم پرسشِ دیگر این است در طول چهار دهه از حیات نظام جمهوری اسلامی ایران، نمایندگان مجلس شورای اسلامی چه سهمی در صلح‌سازی و تولید ادبیات مفاهمه در قالب‌های سه‌گانه داشته‌اند و یا اینکه برعکس خود بخشی از مساله و تولید ادبیات تنش و منازعه بوده‌اند؟

اگر بخواهیم ارزیابی عملکردی داشته باشیم اصولاً نمایندگان در این عرصه چه نقشی را ایفاء کرده‌اند و چه نمره‌ای می‌گیرند؟ و صریح‌تر بگوییم آیا از منظر صلح‌خواهی و صلح‌سازی اصولاً به نمره قبولی نزدیک می‌شوند؟

 باید از همین منظر پرسید در طول ۱۰ دوره حیات مجلس شورای اسلامی، چه نمونه شاخصی از تاثیرگذاری مجلس در حوزه روابط و سیاست خارجی در دست است و اگر بهره‌گیری از ظرفیت‌های دیپلماسی عمومی را یکی از مهمترین کارکردهای نهاد پارلمان در حوزه تعاملات بین المللی و تنش‌زدایی و بسط روابط خارجی مردم‌مدار بدانیم، مجلس تا چه حد توانسته از این ظرفیت استفاده کند و در این عرصه گروه‌های دوستی- پارلمانی به عنوان مهمترین بازوی دیپلماسی عمومی و پارلمانی که در مقطعی دوران طلایی داشته است، تا چه حد توانسته در بهبود روابط خارجی و تنش زدایی، به ویژه در مناسبات دوجانبه با کشورهای دیگر ایفای نقش کند  یا اینکه تنها محدود به سفرهای خارجی پرهزینه شده‌است.

سؤال بجایی است اگر پرسیده شود که گروه‌های دوستی و پارلمانی در حال حاضر برای ظرفیت‌سازی فضای گفت‌وگویی و مصالحه سیاسی به‌آن‌ها نیاز است چه می‌کنند؟

 از این منظر، بطور مشخص، مجلس و نمایندگان محترم در چه قالب‌هایی بهتر می‌توانند به صلح‌سازی در عرصه روابط خارجی کمک کنند؟ آیا اصولاً موضوع صلح و صلح‌سازی و کاهش تنش در روابط خارجی از جمله دغدغه‌ها و مسائل مجلس و نمایندگان آن بوده است؟ یا اولویت‌های دیگری در دستور کار داشته‌اند؟

نمایندگان محترم حاضر در نشست‌های مجلس و نامزدهای ورود به بهارستان به‌طور مشخص چه رویکرد و عملکردی را نسبت به موضوع صلح و مصالحه در مناسبات خارجی جمهوری اسلامی داشته و دارند و شخصاً چه طرح و برنامه‌هایی را برای صلح‌سازی در روابط خارجی جمهوری اسلامی داشته و ارائه داده و می‌توانند ارائه دهند و آیا می‌توان در دوره آینده مجلس، امید به راه‌اندازی «فراکسیون صلح» در نهاد پارلمان جمهوری اسلامی داشت؟





درج شده در تاریخ دوشنبه 14 بهمن 1398
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: انتخابات، مجلس شورای اسلامی، برنامه‌های صلح‌محور، دکتر مجتبی مقصودی، صلح،
سومین همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران
"علوم انسانی و اجتماعی و صلح"



 تقویم همایش:

۳ دی ماه ۱۳۹۸، خانه اندیشمندان علوم انسانی، زمان ۱۴:۳۰ تا ۱۹:۳۰

۴و ۵ دیماه ۱۳۹۸، سالن سلام کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو، دانشگاه شهید بهشتی ، زمان ۱۴:۳۰ تا۱۹:۳۰

لطفا برای اطلاعات بیشتر به وبسایت همایش مراجعه فرمایید.

 دبیرخانه: ۰۹۲۲۷۴۷۹۵۰۶
 رایانامه: Ipsan_conference@yahoo.com
 وبسایت همایش: www.ipsan.ir/conf1398




درج شده در تاریخ جمعه 29 آذر 1398
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: سومین همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران، انجمن علمی مطالعات صلح ایران، علوم انسانی و اجتماعی و صلح،

پژوهشکده مطالعات فرهنگی و ارتباطات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار می نماید:

 

 

نشست پنجم از سلسله نشست های مردم و مشارکت در انتخابات

 

نظام حزبی و انتخابات در ایران

 

با سخنرانی

دکتر داود فیرحی

دکترمجتبی مقصودی

 

دبیر علمی نشست

دکتر عباس خلجی



زمان : چهارشنبه 6 آذر 1398 ساعت: 14 تا 16

آدرس: بزرگراه کردستان، خیابان دکتر آئنیه وند ( 64 غربی )، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سالن اندیشه




درج شده در تاریخ دوشنبه 4 آذر 1398
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: نظام حزبی و انتخابات در ایران، مجتبی مقصودی، داود فیرحی، عباس خلجی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی،


همکاران و همراهان گرامی

با سلام و احترام،

همان گونه که مستحضرید، فردا عصر دوره سه ساله فعالیت های هیات مدیره ششم انجمن به پایان می رسد و با رای اعضای محترم انجمن، هیات مدیره هفتم انتخاب خواهد شد.
به نظرم، اکنون زمان مناسبی برای طرح چند نکته به نمایندگی از اعضای ششمین دوره هیات مدیره انجمن است:

اول. هیات مدیره فعلی از همان ابتدای استقرار در سال ۹۵ با مطالبات متنوع علمی و صنفی اعضاء و جامعه مخاطب خود روبرو بود‌. بنابراین در این مدت کوشیده شد ضمن احترام به تمامی زحمات گذشته، تمامی فعالیت ها در چارچوب پاسخگویی به این مطالبات و نیازها سامان یابد و بیانیه ها، عناوین همایش های سالانه و عمده نشست های تخصصی نیز بر همین اساس تعریف، تنظیم و دنبال می شد.

دوم. هیات مدیره فعلی همیشه بر این باور بوده است که انجمن، خانه امید و پناهگاه جامعه علوم سیاسی و روابط بین الملل ایران، به ویژه دانشجویان، است. بنابراین انجمن در این مدت خود را نه رقیب دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی دید و نه در پی انجام وظایف اغلب برزمین مانده آنها برآمد. برعکس، از ابتدا تصمیم برآن شد که از تمامی ظرفیت ها و پیشنهادها به نحوی مناسب و روشمند، به خصوص در چارچوب کمیته های علمی، استفاده شود.

سوم. نیت و همت اعضای هیات مدیره فعلی همواره بر این بوده است که اقدامات و مواضع انجمن بر پایه حفظ منزلت علمی و استقلال مدنی این نهاد باشد و سخنان یا رفتارها موجب آسیب دیدن این ویژگی نشود. همه می دانیم که حفظ و تداوم جایگاه علمی و مدنی انجمن همواره در گروی اجتناب از شتابزدگی، ورود به بازی های سیاسی، مریدبازی یا حضور در میدان حاشیه هاست و البته این امر منافاتی با موضع گیری فعالانه در قبال مهمترین رویدادها و حوادث ندارد.

چهارم. هیات مدیره فعلی درعین کمبود امکانات، ذهن خود را در تهران محصور نکرد و تلاش گسترده ای برای شکل گیری شبکه علوم سیاسی و روابط بین الملل کشور انجام داد. در این مدت علاوه بر تاسیس شعبه کرمانشاه، اقدامات اصلی راه اندازی شعب یزد، ایلام، یاسوج و تبریز نیز انجام شد که امید است همین امسال به نتیجه برسد و به زودی شاهد پیوندخوردن دانش و تجربه تمامی دانشگاه های کشور باشیم.

پنجم. در این مدت، ایده ها و برنامه هایی هم از سوی هیات مدیره و هم از سوی کمیته های علمی مطرح می شد که متاسفانه به خاطر مشکلات اغلب اجرایی و مالی، به ثمر نرسید. واقعیت تلخ آن است که هرگونه فعالیت مستقلانه علمی در کشورمان با ده ها مشکل و دست انداز روبرو است. در هر حال، امیدواریم این گونه ایده ها و برنامه ها با درایت و پیگیری هیات مدیره بعدی به نتیجه برسد و موجب نشاط و سرزندگی بیشتر جامعه علوم سیاسی و روابط بین الملل کشور شود.

ششم. هرگونه کامیابی و موفقیتی در این سه سال به دست آمده، نتیجه برنامه ریزی و کار دسته جمعی بوده است و چه کسی است که نداند بخش عمده و اساسی این موفقیت ها بخاطر تلاش همکاران عزیز در کمیته های علمی بوده است؟ درست است که کمیت و کیفیت فعالیت های کمیته های علمی یکسان نبود و گاه انتقاداتی را پدید می آورد، اما نمی توان بر زحمات بی چشمداشت و همراهی تمامی همکاران عزیز چشم بست و صمیمانه سپاسگزاری نکرد.

هفتم. به رغم تلاش جهت انتخاب زمانی مناسب برای برگزاری انتخابات هیات مدیره جدید، این امر ممکن نشد. درواقع، با توجه به قواعد و مقررات دست و پا گیر اداره ثبت شرکت ها و وزارت علوم، فردا (۶ آبان) تنها روزی بود که توانستیم برای برگزاری مجمع عمومی و فوق العاده هماهنگ کنیم. برای همین به نمایندگی از هیات مدیره، از تمام دوستان و همکاران ارجمند دعوت و درخواست می کنم از سر لطفی که همیشه به انجمن داشته اند، در دو نشست فردا - انتخابات و اصلاح موادی از اساسنامه - شرکت و اظهارنظر کنند.

هشتم. تمامی اعضای پیوسته انجمن از حق مساوی حضور در عرصه رقابت و رای گیری برخوردارند. بنابراین هیات مدیره ششم ضمن دعوت از تمامی دوستان عزیز برای کاندیداتوری و حضور جدی تر در مسیر سیاستگذاری و برنامه ریزی فعالیت های انجمن، بر بی طرفی خود در فرآیند انتخابات تاکید می کند و آن را یکی از مهمترین نشانه های سلامت نشست فردا می داند.
در نهایت، ضمن آرزوی موفقیت برای تمامی دوستان عزیزی که انجمن را در سه سال گذشته صبورانه یاری کردند، از هم اکنون دستان اعضای هیات مدیره بعدی را به گرمی می فشاریم و آمادگی خود را برای همکاری و انتقال امور اعلام می کنیم.

یادداشت آقای دکتر عبدالامیر نبوی
رئیس هیئت مدیره انجمن علوم سیاسی ایران



درج شده در تاریخ یکشنبه 5 آبان 1398
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: انتخابات هیئت مدیره انجمن علوم سیاسی ایران، عبدالامیر نبوی،
بمناسبت روز جهانی صلح
 با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران

 سخنرانان 

دکتر مجتبی مقصودی
دکتر سیدحسین سراج زاده
دکتر بهاره سازمند 
دکتر سیمین حاجی پور ساردویی
 دکتر سید علی محمودی
     

زمان:سه شنبه 2 مهرماه 1398 ساعت 16 الی 19:30

مکان: خانه اندیشمندان علوم انسانی. سالن فردوسی 







درج شده در تاریخ پنجشنبه 28 شهریور 1398
طبقه بندی: گفتگو و هم اندیشی،  نقد، نظر و بررسی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: انجمن علمی مطالعات صلح ایران، دموکراسی، دکتر مجتبی مقصودی، دکتر سیدحسین سراج زاده، دکتر بهاره سازمند، دکتر سیمین حاجی پور ساردویی، دکتر سید علی محمودی،
انجمن علمی مطالعات صلح ایران و مجمع فلاسفه ایران برگزار می کنند

سخنرانان: دکتر حسن اسدی، مدرس دانشگاه فرهنگیان شیراز

زمان: دوشنبه 25 شهریور 1398، ساعت 16 الی 18

مکان: مجمع فلاسفه ایران




درج شده در تاریخ شنبه 23 شهریور 1398
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: صلح، آموزش صلح، فلسفه میان فرهنگی، انجمن علمی مطالعات صلح ایران، مجمع فلاسفه،


تهران- ایرنا- «مجتبی مقصودی» دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد بر این باور است که به دلیل عدم همراهی بخشی از ساختار قدرت، مطالبه گری زنان در مسیر افزایش مشارکت سیاسی طی سال های گذشته با افت و خیز دایمی مواجه بوده تا جایی که می توان مشارکت سیاسی زنان را تابعی از سیاست «یک گام به پیش، 2 گام به پس» دانست.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا، زنان با اینکه نیمی از جامعه هشتاد میلیونی کشورمان را تشکیل می دهند، ولی در عرصه های مختلف سیاسی و اقتصادی حضوری بسیار کمرنگ دارند. این مساله، ایران را در زمره ضعیف ترین کشورها به لحاظ شکاف جنسیتی در حوزه سیاسی و اقتصادی قرار داده است.

بر اساس گزارش مشترک اتحادیه بین پارلمانی و کمیته زنان سازمان ملل در سال 2017، ایران (با احتساب شمار 17 نماینده در مجلس) از نظر تصدی زنان در پارلمان در میان 193 کشور دنیا، در رتبه صد و هفتاد و هفتم قرار دارد. در این گزارش، از نظر حضور زنان در دستگاه اجرایی هم رتبه صد و سی نهم به کشورمان تعلق گرفته است.

امروز زنان به رغم تلاش های 40 ساله و افزایش توانمندی ها، سهم بسیار اندکی از سطوح مدیریت کلان کشور را در اختیار دارند. این گروه توانمند عملا از ورود به بسیاری از حوزه های سیاسی و قضایی محروم شده اند.  نهادهای کلان قدرت از جمله شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام، خبرگان رهبری، ریاست جمهوری و ... در انحصار مردان است. بخشی از ساختار قدرت در مقابل ورود زنان به سطوح خردتر عرصه سیاست ورزی هم از خود مقاومت نشان می دهد. در نتیجه این محذورات، امروز زنان تنها 5.9 درصد از کرسی های مجلس را در اختیار دارند. بر این مبنا تبعیض جنسیتی در عرصه سیاسی در کشورمان بسیار گسترده ارزیابی می شود.


ادامه مطلب

درج شده در تاریخ یکشنبه 20 مرداد 1398
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: مشارکت سیاسی، مشارکت سیاسی زنان، انتخابات، مجتبی مقصودی، سیمین حاجی پور، آذر منصوری،
دنبالک ها: خبرگزاری ایرنا،
(تعداد کل صفحات:11)      [1]    [2]    [3]    [4]    [5]    [6]    [7]    [...]   

درباره


دانشیار رشته علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد تهران مرکزی
موضوعات
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند ها
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

mehfa

mehfa.ir

mehfa.ir

mehfa.ir

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic